Był to wyjątkowy czas wspólnej modlitwy, słuchania Słowa Bożego, formacji i budowania wspólnoty. Podczas konferencji, Eucharystii, uwielbienia i osobistej modlitwy uczestnicy mogli zatrzymać się, by głębiej wsłuchać się w głos Boga i uczyć się rozpoznawać Jego obecność w codzienności.
O tym, jak przeżyli ten czas i jakie owoce przyniosło im spotkanie, opowiadają w swoich świadectwach:
Świadectwo uczestniczki:
Oaza modlitwy-nasza pierwsza. Tego rekolekcyjnego październikowego weekendu wyczekiwaliśmy od sierpnia, kiedy to nasza córka podzieliła się z nami zaproszeniem na oazę i natychmiast się na nią zapisaliśmy. Czas krótki, kompaktowy, ale jednocześnie nasycony modlitwą, treścią i zwyczajnie-dobrem. Dla mnie, Natalii, był to czas-klamra, zamykająca pewien etap i jednoczenie otwierająca na to co nowe. Było to idealne dopełnienie moich właśnie zakończonych rekolekcji „Przewietrz duszę” w koszalińskiej parafii. Pan pięknie dopowiadał mi, utwierdzał i potwierdzał to co usłyszałam od Niego niedawno. Bóg działa w moim życiu bardzo delikatnie-także podczas tych trzech dni dotykał subtelnie, pojedynczymi słowami. Mam w sobie wielką wdzięczność za te kilka chwil zatrzymania we wstępie do rozeznawania duchowego. W zasłuchaniu, a nie gadaniu i pochyleniu nad prawdą o sobie. Wyjechałam z nich z jeszcze większym apetytem, aby żyć pełnią Życia:)
Oaza modlitwy-nasza pierwsza. Tego rekolekcyjnego październikowego weekendu wyczekiwaliśmy od sierpnia, kiedy to nasza córka podzieliła się z nami zaproszeniem na oazę i natychmiast się na nią zapisaliśmy. Czas krótki, kompaktowy, ale jednocześnie nasycony modlitwą, treścią i zwyczajnie-dobrem. Dla mnie, Natalii, był to czas-klamra, zamykająca pewien etap i jednoczenie otwierająca na to co nowe. Było to idealne dopełnienie moich właśnie zakończonych rekolekcji „Przewietrz duszę” w koszalińskiej parafii. Pan pięknie dopowiadał mi, utwierdzał i potwierdzał to co usłyszałam od Niego niedawno. Bóg działa w moim życiu bardzo delikatnie-także podczas tych trzech dni dotykał subtelnie, pojedynczymi słowami. Mam w sobie wielką wdzięczność za te kilka chwil zatrzymania we wstępie do rozeznawania duchowego. W zasłuchaniu, a nie gadaniu i pochyleniu nad prawdą o sobie. Wyjechałam z nich z jeszcze większym apetytem, aby żyć pełnią Życia:)
Świadectwo uczestniczki:
Oaza Modlitwy to "miejsce", w którym czas się zatrzymał - zatrzymał się dla Boga - bez żadnego obciążenia codziennymi obowiązkami. Był to czas skupienia, zatopienia się w Słowie Bożym, czas intensywny, sensowny, dotykający dogłębnie serca. Wszystko było budujące, ubogacające, napełniające, skupiające się na Obecności. Konferencje, które otworzyły oczy mojej wiary na moje wybory i na wartości w moim codziennym życiu. Modlitwa tańcem - gdzie każdy gest ma znaczenie, uwielbiając Boga całym sobą - składając Mu hołd, uginając mój kark, wznosząc ręce (wołając Go). Natomiast jutrznia była zaskoczeniem, że można uwielbiać Pana Słowem Bożym - doświadczeniem, które przenikało dogłębnie i osadziło się mocno w sercu. Potęga Słowa Bożego! Cały harmonogram był przemyślany i wartościowy. Patrząc na drugiego człowieka, który podąża drogą do uświęcenia, wyjeżdżam stąd z pokojem serca, napełniona Duchem Świętym. Taki czas pomaga zobaczyć więcej, zachwycić się dobrem i pięknem stworzonym przez Boga. Wracam do domu z moją największą radością - z Jezusem.
Oaza Modlitwy to "miejsce", w którym czas się zatrzymał - zatrzymał się dla Boga - bez żadnego obciążenia codziennymi obowiązkami. Był to czas skupienia, zatopienia się w Słowie Bożym, czas intensywny, sensowny, dotykający dogłębnie serca. Wszystko było budujące, ubogacające, napełniające, skupiające się na Obecności. Konferencje, które otworzyły oczy mojej wiary na moje wybory i na wartości w moim codziennym życiu. Modlitwa tańcem - gdzie każdy gest ma znaczenie, uwielbiając Boga całym sobą - składając Mu hołd, uginając mój kark, wznosząc ręce (wołając Go). Natomiast jutrznia była zaskoczeniem, że można uwielbiać Pana Słowem Bożym - doświadczeniem, które przenikało dogłębnie i osadziło się mocno w sercu. Potęga Słowa Bożego! Cały harmonogram był przemyślany i wartościowy. Patrząc na drugiego człowieka, który podąża drogą do uświęcenia, wyjeżdżam stąd z pokojem serca, napełniona Duchem Świętym. Taki czas pomaga zobaczyć więcej, zachwycić się dobrem i pięknem stworzonym przez Boga. Wracam do domu z moją największą radością - z Jezusem.
Chwała Panu!