W spotkaniu wzięli udział księża:
- ks. Bogusław Matusik, proboszcz parafii św. Krzysztofa w Szczecinku, który wygłosił konferencję nt. istoty ewangelizacji
- ks. Marek Mazgaj, wikary parafii św. Krzysztofa w Szczecinku, który przystąpił do naszej diakonii
- ks. Andrzej Pawłowski z parafii św. Maksymiliana Kolbego w Słupsku, już posługujący w naszej diakonii.
Tematem przewodnim części formacyjnej spotkania była misja ewangelizowania.
Ks. Bogusław oparł swoją konferencję na fragmencie książki ks. Blachnickiego „Została nam powierzona Ewangelia” oraz encykliki Evangelii Gaudium papieża Franciszka. Wskazał na cel ewangelizacji: doprowadzenie ludzi do realnego uwierzenia w Chrystusa jako Pana i Zbawiciela. Człowiek staje się chrześcijaninem, gdy powstaje w nim osobista, bezpośrednia relacja do Chrystusa jako żywej osoby. Musi wiedzieć, że Chrystus go zbawił i poddać Mu swoje życie. Ewangelizacja polega na głoszeniu Boga, który jest miłością, który miłuje człowieka i który przyszedł człowiekowi dać swoją miłość, dać siebie, w Jezusie Chrystusie.
Ważne jest mówienie do ludzi zagubionych, utrudzonych w prosty sposób. Mamy prawo i obowiązek głosić Jezusa słowem i życiem. Nie wystarczy jednak, że umyję czyjeś nogi, ale mam powiedzieć mu dlaczego to robię: ze względu na Chrystusa – i to jest właśnie ewangelizacja.
W ramach pracy w grupach próbowaliśmy odpowiedzieć na pytania:
• Czy jestem świadkiem Chrystusa?
• Jakie sposoby ewangelizowania są mi bliskie?
• Z czym mam trudności w ewangelizowaniu i nad czym chciałbym popracować?
• Jakie działanie ewangelizacyjne podejmę do następnego spotkania DOR?
Na mocy chrztu każdy jest świadkiem Chrystusa, pytanie brzmi jednak, jakim ja jestem świadkiem. Bycie świadkiem to mówienie o Tym, kogo spotkałem. Jest to czasem trudne, bo trzeba ukazywać samą Prawdę, bez wchodzenia w układy, relatywizowanie czy zamazywanie.
Dobrymi sposobami ewangelizowania są: ukazywanie przykładów z życia, osobiste świadectwo, dzielenie się słowem Bożym, ale również pomoc potrzebującym - wspieranie i angażowanie się w działania społeczne i integracyjne, wykorzystanie nowoczesnych technologii, sztuki i kultury.
Wskazaliśmy na następujące trudności w ewangelizowaniu: zniechęcenie, frustracja gdy nie widać owoców; brak odwagi; zderzenie z obojętnością słuchaczy; zamknięcie się w schematach ewangelizacyjnych; konkurencja (między wspólnotami, parafiami).
Zastanawialiśmy się nad tym, jak jeszcze odważniej i skuteczniej można głosić Dobrą Nowinę, tak, aby przekonać człowieka, żeby zrozumiał, że potrzebuje zbawienia. Ważne jest to, że otwartość rodzi otwartość, istotna jest autentyczność i szczerość – a więc trzeba nam odwagi i o modlitwy o wszelkie łaski, których potrzebujemy do bycia owocnymi świadkami Jezusa Chrystusa. Niech Pan umacnia nas w głoszeniu Jego miłości!
tekst: Leszek Arsoba