„Wezwani i namaszczeni” - pod takim hasłem przeżywaliśmy Rejonowy Dzień Wspólnoty, który wprowadził nas w tematykę roku formacyjnego „Powołani do misji”. Spotkanie rozpoczęliśmy od Eucharystii, w czasie której moderator ks. Hubert Haber – uświadomił nam, że punktem wyjścia dla nas jest rzeczywistość posłania, a więc świadomość, że misji nie wybieramy sobie sami, ale jesteśmy do niej namaszczeni przez przyjęte sakramenty i moc Ducha Świętego, który w nas działa. W bardzo obrazowy sposób przedstawił nam rozpływającą się oliwę symbolizującą łaskę Bożę, która w czasie namaszczenia nie tylko rozlewa się na głowie, ale przede wszystkim w sercu człowieka. Z tą świadomością mamy iść do innych - tam, gdzie Pan nas posyła.
W czasie Eucharystii mieliśmy okazję modlić się w sposób szczególny za Anię i Stasia Szymaniaków, którzy dziękując Bogu za 50 lat przeżytych razem, odnowili przysięgę małżeńską.
Po Mszy św. wybraliśmy się w wirtualną podróż do Krościenka. Dzięki Violi i Mirkowi Latkowskim oraz ich nagraniu mogliśmy przejść całą ścieżkę Nowego Człowieka aż do Kaplicy Chrystusa Sługi. W tym małym pomieszczeniu - w samym centrum Ruchu, wpatrzeni w witraż i figurę Jezusa, uświadamialiśmy sobie, jak wygląda nasza gotowość do odkrywania i przyjmowania misji. W czasie Namiotu Spotkania, rozważając fragment Ewangelii o chrzcie Jezusa w Jordanie, mogliśmy odpowiedzieć na pytanie, co dla nas znaczy naśladowanie Go.
Na zakończenie adoracji dokonaliśmy Aktu oddania Chrystusowi Słudze.
Kolejnym punktem naszego dnia wspólnoty była konferencja na temat Namiotu Spotkania, którą wygłosił ks. Wojciech Pawlak. Usłyszeliśmy wówczas, że jesteśmy wezwani do misji, ale ma to być Boża misja, a nie nasza. Trzeba zatem gdzieś odkryć: jakie jest moje konkretne zadanie i do czego dzisiaj jestem zaproszony. Namiot spotkania zaś jest czasem, gdzie możemy rozpoznać jaki jest Boży plan na naszą misję.
Następnie małżeństwa podzieliły się świadectwami z przeżytych rekolekcji opowiadając o tym, jak Pan działał z mocą w ich małżeństwach i rodzinach w tym czasie.
W czasie RDW wspaniale spisała się diakonia wychowawcza - małżeństwa z kręgu św. Jana Pawła II, które zajmowały się dziećmi. Mieliśmy okazję usłyszeć pięknie przygotowane przez nich piosenki religijne i podziwiać witraże z Kaplicy Chrystusa Sługi ułożone z puzzli.
Tradycyjnie na zakończenie mieliśmy okazje do wspólnej, radosnej agapy, w czasie której posilaliśmy się zupą podarowaną nam przez pana Rafała z „Pysznego jedzonka” oraz słodkimi wypiekami.
Bogu niech będą dzięki za ten czas