Nazwą Ruch Żywego Kościoła posługiwano się przede wszystkim w latach 1969-1976, kiedy duszpasterska inicjatywa rekolekcji wakacyjnych zaczęła przekształcać się spontanicznie w ruch religijny. Dzieło oazy weszło w nowy etap, obejmując nie tylko rekolekcyjne oazy letnie, ale i wypracowany w poprzednich latach program formacyjny dla wspólnot w parafiach. Zmiana używanej nazwy wyrażała zatem dojrzewanie samej idei oazy, jak i powstanie pewnego środowiska.
Korzeni nazwy Ruch Żywego Kościoła należy szukać przede wszystkim w przyswojonej przez ks. Blachnickiego eklezjologii Soboru Watykańskiego II. Sobór bowiem był i jest kluczowym wydarzeniem, leżącym u podstaw dynamiki Ruchu. Dzięki Duchowi Świętemu Kościół powszechny nie jest jedynie ideą, ale staje się realnie obecny w konkretnej wspólnocie chrześcijańskiej, której członkowie starają się być wiernymi oświeconemu przez wiarę rozumowi i sumieniu oraz budować osobową więź z Chrystusem na wzór Niepokalanej. Wspólnoty kościelne są też miejscem poznania i zawierzenia słowu Bożemu oraz praktykowania posłuszeństwa nauczaniu Kościoła. W nich uczniowie Chrystusa podejmują także codzienny trud nawracania się, doświadczają ożywczej i uzdrawiającej mocy sakramentów – zwłaszcza Eucharystii – świadczą o swojej wierze, trwają na modlitwie, żyją w bratniej wspólnocie i z miłością służą innym. To właśnie (w skrócie mówiąc) jest Żywy Kościół, czyli taki, który uobecnia się w życiu wiernych, jako fundament ich tożsamości oraz przejawia się w ich głębokiej komunii z Bogiem, promieniującej wewnętrznym życiem Boga na innych.
Nazwa Ruch Żywego Kościoła nie jest antytezą do jakiegoś „nieżywego” Kościoła. Chodzi w niej o postulat zauważenia życiodajnych źródeł Kościoła, właściwego docenienia ich i zwrócenia się ku nim, a nie o zarozumiałe porównywanie „jakości” różnych wspólnot wewnątrz Kościoła.
11.06.1973 r. miał miejsce tzw. Akt Konstytutywny Ruchu. Polegał on na powierzeniu tej nowopowstałej rzeczywistości kościelnej Niepokalanej Matce Kościoła. Dokonał go kardynał Karola Wojtyła w Krościenku nad Dunajcem. W obecnie używanym tekście tego Aktu, nazwa Ruch Żywego Kościoła została zastąpiona nazwą Ruch Światło-Życie.