W centralnym serwisie www oazy ukazały się niedawno dwa artykuły o oazach na Wschodzie - w Chinach i Pakistanie. Żyjąc w Polsce mamy zupełnie inne warunki do wzrastania w wierze. Czasem warto wychylić głowę ze swojego "ogródka", by przekonać się jak daleko nam do heroizmu.
"Gdy chrześcijanie bluźnią" i "Chcę zawieźć oazę do Chin", to dwa świadectwa, które mogą stanowić zbawienny "zimny prysznic" dla wspólnot tracących zapał. Często marudzimy, szukamy nastroju, wygody. Nie doceniamy możliwości życia we wspólnocie wiary, jak doceniają ją nasi bracia w krajach, gdzie chrześcijaństwo jest po prostu ryzykowne.
Ruch odkrywa siebie też przez rzeczywistość diakonii misyjnej, pełnionej w różnych krajach. Zaczęło się od Zambii. Nie jest to tylko posługa wobec innych, ale i poszerzanie horyzontów przez doświadczenie różnorodności i powszechności Kościoła. W diakonii misyjnej jest też i "nasz człowiek" - s. Bożena Tomkowska, klaretynka i oazowiczka z Piły. Obecnie wyjeżdża ona na misję na Ukrainę.