W dniach od 12 do 16 lutego 2025 r. w Domu Rekolekcyjnym Braci Mniejszych Kapucynów „św. Franciszka” w Tenczynie odbyła się Oaza Rekolekcyjna Animatorów Rodzin I stopnia Domowego Kościoła. W rekolekcjach uczestniczyło 16 małżeństw i 26 dzieci (łącznie 73 osoby) z diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, wrocławskiej, bielsko-żywieckiej, katowickiej, świdnickiej, warszawsko-praskiej, bydgoskiej i krakowskiej.
W życiu codziennym tak zabieganym i pełnym trosk widzimy, jak brakuje czasu na modlitwę, na zatrzymanie się. Dlatego pragnęliśmy w tym czasie wrócić do korzeni - zanurzyć się w życie modlitwy w żywym kontakcie ze Słowem Bożym oraz do doświadczenia braterskiej jedności i wspólnoty w Eucharystii i w całym życiu grupy rekolekcyjnej. Pokazując prawdziwą wspólnotę Żywego Kościoła.
Już pierwszego dnia sporządzaliśmy własne wyznanie wiary na podstawie Słowa Bożego.
Wierzę, że wiara jest darem od Boga.
Wierzę w wielką miłość Boga, którą nas umiłował.
Wierzę, że jestem umiłowanym dzieckiem Boga, powołanym do postępowania drogą miłości.
Wierzę, że jesteśmy światłością w Panu.
Wierzę, że bez światła czeka mnie śmierć.
Wierzę, że wypełniając przykazania, trwam w Bogu, a Bóg we mnie.
Wyznaję wiarę w Ojca, który jest w niebie.
Wyznaję, że Bóg jest święty.
Wyznaję, że wolą Boga jest, abyśmy się wzajemnie miłowali.
Wyznaję, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym.
Wyznaję konieczność oddania swojego życia za braci.
Brat Waldemar Korba OFMCap, w codziennej konferencji przybliżał i wprowadzał nas głębiej w tematykę hasła dnia: Światło-Życie, Nowy Człowiek, Nowa Wspólnota, Nowa Kultura. Mówił, że tylko Duch Święty daje moc do życia według światła, że Nowy Człowiek to ten, który wyzbywa się egoizmu, własnego ja. To ten, który posiada siebie w dawaniu siebie. Przypomniał nam również, że budowanie wspólnoty odbywa się w kolejnych etapach: najpierw zjednoczenie z Chrystusem w sercu, później w małej grupie, a następnie w dużej wspólnocie. W ostatnim dniu brat Waldemar mówił o Nowej Kulturze, która nie jest nowoczesnością, ale wprowadzaniem i realizowaniem we wszystkich dziedzinach życia wartości chrześcijańskich. Ruch Światło — Życie nie może zatrzymywać się wewnątrz, ale wychodzić na zewnątrz, aby walczyć o wartości i wychowywać ludzi, którzy potrafią myśleć krytycznie.
W małych grupach przed szkołą modlitwy wzajemnie się ubogacaliśmy, będąc dla siebie ogromnym wsparciem, ale i szansą na wymianę doświadczeń małżeńskich jak i duchowych.
Punktem kulminacyjnym każdego dnia była Eucharystia, na której Pan przemieniał nasze serca, abyśmy w niej stawali się jednością. Prawdziwym, żywym Kościołem.
Mimo bardzo napiętego grafiku dnia nie zabrakło wolnego czasu przeznaczonego dla rodziny. Pogoda nam dopisywała, dlatego możliwe były górskie wycieczki, czas na spacer po Tenczynie, po pięknym Parku w Rabce, czy wypady na narty do pobliskiej Chabówki.
Wieczorem mogliśmy Panu ponownie oddawać się w modlitwie indywidualnej, małżeńskiej czy uwielbienia.
Był to piękny czas spędzony przed Panem we wspólnocie nad odkrywaniem głębi naszego Ruchu.
Za ten piękny czas – Chwała Panu!
Świadectwa z rekolekcji
W zeszłym tygodniu 12-16.02.2025, spędziliśmy cudowny czas na rekolekcjach ORAR I w Tenczynie. To był niewątpliwie czas łaski, wzrostu duchowego i działania Ducha Świętego. Poznaliśmy wiele pięknych małżeństw, które wybrały drogę formacji w Domowym Kościele. Atmosfera w trakcie trwania rekolekcji była bardzo rodzinna. Czuło się jedność i ducha wspólnoty, który nas do siebie zbliżał i uczył wspólnie stawać przed Panem na modlitwie, Namiocie Spotkania oraz Eucharystii.
Świadectwo życia i trwania przy zobowiązaniach innych małżeństw bardzo nas ubogaciły. Największy dar jaki zabieram z tych rekolekcji, to troska o małżeństwa znajdujące się w naszym kręgu. Uświadomiłam sobie, jak ważna jest jedność i wspólnota oraz wyjątkowość kręgu, w którym jesteśmy od ponad 2 lat i za który mam w sercu ogromną wdzięczność. Już wiem, że nie tylko mam się troszczyć o mojego współmałżonka, ale również troską i modlitwą objąć małżeństwa, które są z nami trwają. Mam ogromne pragnienie, abyśmy razem pojechali na rekolekcje OR I, bo widzę jaki to był dobry i owocny dla nas czas.
Magdalena i Marcin
Na rekolekcje ORAR I w Tenczynie pojechaliśmy w celu uzupełnienia formacji podstawowej. Program i tematy rekolekcji były nam znane, więc nie nastawialiśmy się na nic specjalnego. I już pierwszego dnia na zawiązaniu wspólnoty kapłan prowadzący- brat Waldemar Korba mocno i wyraźnie zaznaczył, że rekolekcje to nie tylko czas na poznawanie Ruchu Światło Życie, ale przede wszystkim- jest to intensywny czas modlitwy do i o Ducha Świętego. I tak właśnie było. Duch Święty wylewał się na nas w Wielkiej obfitości. Doświadczyliśmy niesamowitej jedności we wspólnocie Rekolekcyjnej, mimo tego, że znaczną część osób widzieliśmy po raz pierwszy. Na nowo przeniknięci mocą Ducha Świętego mogliśmy słuchać Boga w naszym wnętrzu, doświadczać mocy słowa wypowiadanego w konferencjach, ale także mogliśmy usłyszeć, jak Duch Święty działa w sercach i umysłach braci i sióstr ze wspólnoty. Podczas spotkań w małych grupach, zgromadzeni wokół Słowa Bożego wspólnie spisywaliśmy wyznanie wiary, które później stawało się nasz wspólną modlitwą - całej wspólnoty Rekolekcyjnej. Niesamowite jest to, że każdy dar od Boga dla mojego brata w Chrystusie staje się również naszym darem — tak działa Kościół. Doświadczeniem bliskości i dobroci Boga była dla nas spowiedź i czas modlitwy małżeńskiej przed Najświętszym Sakramentem. Jesteśmy wdzięczni wszystkim osobom zaangażowanym w organizację rekolekcji, a przede wszystkim Diakonii Wychowawczej, która wspaniałe zajmowała się dziećmi, pozwalając uczestnikom na pełne uczestnictwo we wszystkich punktach programu. Podczas wspólnego śpiewu można było doświadczyć mocy uwielbienia, za co dziękujemy również Diakonii Muzycznej. Amen
Agnieszka i Krzysztof
Dlaczego pojechaliśmy na rekolekcje?
Nie dlatego, żeby zrobić sobie urlop, chociaż piękne położenie ośrodka mogłoby na to wskazywać, pojechaliśmy tam, bo zauważyliśmy, że w naszych relacjach z Panem Bogiem chyba nie do końca jest tak, jak być powinno.
Podczas tych rekolekcji na nowo odkryliśmy, jak ważna w naszym życiu jest modlitwa i lektura Słowa Bożego, dzięki którym Pan Bóg nie tylko przybliża nas do Siebie, ale przez Ducha Świętego otwiera nas na innych ludzi. Rekolekcje były też dla nas czasem bliższego przeżywania i zrozumienia liturgii i Eucharystii, podczas których Jezus Chrystus, ofiarując się za nas czyni, nas nowymi ludźmi i uzdalnia nas do służby dla innych. Dzięki temu, że był to czas, który przeżywaliśmy z innymi rodzinami i dzięki świadectwom ich życia, doświadczyliśmy odświeżenia naszych relacji małżeńskich i rodzinnych.
Dziękujemy Panu Bogu za ten czas, który przywraca nam siły do tego, abyśmy mogli iść i świadczyć naszym życiem o Jezusie Chrystusie.
Wandzia i Przemek