Każda oaza modlitwy jest okazją do budowania wspólnoty poprzez spotkania, rozmowy, wspólnie sprawowaną liturgię i inne
elementy dnia. Podczas tej oazy szczególny akcent położony był na modlitwę wspólnoty i wspólnotę na modlitwie.
Była to prawdziwa uczta w wielu wymiarach. Po pierwsze duchowym, z uwagi na możliwość wspólnego przeżycia Eucharystii i nabożeństw. Po drugie w wymiarze merytorycznym, z uwagi na cenne prelekcje ks. Piotra Grzymały SDB oraz pracę w grupach. Po trzecie relacyjnym, z uwagi na możliwość zobaczenia wspaniałych osób, których na co dzień spotkać nie można.
Oaza rozpoczęła się w piątkowe popołudnie Nieszporami, Namiotem Spotkania i wspólną kolacją.
Ogromne wrażenie na uczestnikach zrobiła wieczorna Droga Krzyżowa z poruszającymi rozważaniami dla małżonków przygotowanymi przez Kamilę i Pawła.
Sobota od rana miała rozbudowany program, choć nie zabrakło też czasu wolnego, wesołych rozmów, spacerów po pięknym terenie ośrodka. Rozpoczęliśmy Jutrznią i Namiotem Spotkania. Pośniadaniu ks. Piotr rozpoczął cykl prelekcji, w których omówił formy i etapy modlitwy, modlitwę wspólnotową, wskazówki do Namiotu Spotkania na podstawie pism ks. Blachnickiego oraz podkreślił rolę i działanie Ducha Świętego w modlitwie. Po Eucharystii i obiedzie, gdy większość uczestników miała czas wolny, animatorzy kręgów zebrali się na krąg rejonowy pod przewodnictwem Ani i Jacka Todysów.
Po południu mieliśmy okazję pracować w grupach i zastanowić się wspólnie jaką rolę modlitwa pełni w naszym życiu, jakie trudności zewnętrzne i wewnętrzne napotykamy w związku z modlitwą osobistą i co pomaga nam je pokonać. Następnie każda para odbyła dialog małżeński. Ten długi dzień zakończył się modlitwą o uzdrowienie, uwielbieniem i adoracją Najświętszego Sakramentu z przepiękną oprawą muzyczną w wykonaniu Ani i Seweryna. Była też możliwość skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania.
Niedziela była dniem wyjazdu. Po Jutrzni i śniadaniu odbyła się Eucharystia, po której był krótki czas dla bliźniego i obiad. Poruszającym serca elementem naszego zgrupowania była godzina świadectw.
Niejednokrotnie wśród łez wzruszenia dzieliliśmy się owocami tego błogosławionego czasu dla nas, naszych rodzin, naszych kręgów. Ostatnim etapem oazy modlitwy była kolejna prelekcja ks. Piotra, w której mówił o trudnościach, błędach
i niebezpieczeństwach związanych z modlitwą. Dziękujemy Panu Bogu za to, że zgromadził nas i dał nam ten niezwykły weekend rozwoju duchowego, wiedzy i dobrodziejstwa wspólnoty. Dziękujemy organizatorom i wszystkim osobom zaangażowanym w ten projekt.
Szczególne podziękowania należa się diakonii wychowawczej
Wielkie Bóg zapłać!
Ilona i Marcin Witkowscy